به نام خالق هستی. گفتیم که نزدیکترین راه رسیدن به خدا خودسازی است... خودسازی وظیفه هرشخصی در هر منصب و شغل و جایگاه است... حالا طرف میخواهد پزشک متخصص باشد یا میخواهد یک کارگر ساختمان باشد...فرقی نمی کند هر دو در یک طرق قرار دارند.. آنچه آن دنیا مورد سوال قرار میگیرد اعمالی است که از انسان سر زده است.. فراموش نشود آن دنیا شخص از بیسوادی تحصیلی مواخذه نمیشود بلکه عالم بدون عمل مواخذه خواهد شد... حالا کسی ممکنه سوال کند که عه؟؟یعنی چه؟؟ طرف این همه زحمت کشیده مهندس شده..دکتر شده ..بعد با ی بیسواد در اه رسیدنب خدامساوی اند؟؟؟ درجواب چنین شخص باید گفت @اولا تحصیل در درجه اول زندگی راحت تر و خوشتر و زیباتری را برای شخص به ارمغان می آورد @ثانیا تحصیل کردن می تواند با نیت های گوناگون انجام گیرد همانند دانشمندان هسته ای آمریکا..شما چنین تحصیلی را مطلوب میدانید؟؟ که شخص برای سلطه بر مردم کشورهای مستضف تحصیل و اختراع کند...؟؟؟ @ثالثا ما گفتیم هردو در یک طریق قرار دارند نه با یک سرعت در کنارهم... اولین تفاوتی که در نوع سیر این دو شخص وجود دارد این است که شخص با سواد چون

به نام خالق هستی. عجب جامعه ای شده...چه جامعه ی غربی.. غربت از یاد خدا... غربت از حرف خدا... غربت ت از کار برای خدا... غربت از عشق به خدا.. دریغ... اخه میبینم تا یه نفر مومن در درگاه خداست چطوری تشویق میشه.. تشویق که چه عرض کنم!!! با نسبت اومول بودن طرف را تشویق میکنند... مثلا میبینه طرف اهل موسیقی گوش دادن نیست...میگه که نه دیگ اینقدر طرف بخواد اومول باشه... اصلا اومول یعنی چه؟؟ آخه بیچاره تو نمیتونی طرف مقابلت رو درک کنی...چون به اون مراتب نرسیده ای قبول کردن این احوال برات سخته... میدونی چرا؟؟؟ چون یه لحظه با خودت فکر میکنی که انجام ندادن فلان عمل چقدر برات زجر آوره بعد فکر میکنی که اون طرف هم داره این زجر را تحمل میکنه... درحالیکه اینطور نیست بیچاره.. اون داره عشق بازی میکنه با خدای خود درحالیکه تو به یک زجر بهش نگاه میکنی... حرفم اینه... @اگه میبینی ترک کردن فلان کار برات سخته به همون سختی برای مردم دیگه فکر نکن... @اگه فلان کار را توفیق انجام دادنش را پیدا نکرده ای ارزش توفیق طرف را پایین نیار... @اگر میبینی طرف مقید به کاریه با کلمه اومول بودن خردش نکن... به جای این توجیهات

به نام خالق هستی. داستانی که برایتان نقل میشود از واقعیت محرم همین امسال و برای شوهرعمه خود بنده اتفاق افتاده است... شوهر عمه من پیمانکار اداره آب و فاضلاب است و خانومش هم حوزوی... ایشان چندسالی است که هرسال سعی کرده اند محرم ها روضه ای در کوچه خودشات برقرار کنند متاسفانه از نامدیریتی اداره اب هر ماه حقوق ایشان واریز نشده و بخاطر همین ایشان دهه ها میلیون از اداره آب طلبکار هستند...و هرزگاهی یک پولی به حساب ایشان واریز میشود... لذا ایشان در بدهکاری قرار دارند و هرساله در گرفتن روضه به مشکل برخوردند ولی ب لطف امام حسین روضه ها برقرار شده است... تا اینکه امسال مشکل مالی روضه خیلی جدی شد و کار واقعا مشکل ساز... شوهرعمه من شک نیاورد و کار را به امام حسین سپرد و این درحالی بود که در حساب ایشان تنها 36000تومان بوده است... یاحسین...یاحسین...گفت به روز چهارم روضه حساب را که دیدم اداره آب 40میلیون تومان از طلبش را به حسابش واریز کرده است... بااین 40میلیون ده شب روضه به خوبی و آبرومندی برگزار شد و چندی از بدهکاری های خود را صاف کردند... می دانید این داستان را چطور به ذهن آورد و برای من تعریف